Kunst Bankje; kom je naar mijn kunst kijken op 16 September A.S. ?

Op 16 September stellen ik en andere buren in Amsterdam Noord hun bankjes open en stel ik mijn mijn bankje open voor de deur om kunst te komen kijken. Iedereen die komt krijgt thee/koffie en wat lekkers. En er is tijd (om over de kunst) te kletsen.

Het bankje is geopend van 11: 00-14:00 uur. Bij slecht weer praten we binnen.

Ik heb een raamexpositie ingericht in mijn woning aan de Ranonkelkade 12a in Amsterdam Noord/van der Pekbuurt.

IMG_2683

De schilderijen wisselen maandelijks. Ook zijn er kaarten te koop van de Kunst. Ik kan dan ook meer vertellen over mijn werk. Kom je gezellig langs? Laat maar weten of je komt, of kom spontaan.

Graag tot dan!

De Ranonkelkade is goed te bereiken vanaf Amsterdam CS, met de Pont naar Buikslotermeerplein. Vandaar kun je fietsen of bus 35 nemen , 1 halte en halte Grasweg uitstappen . Dan is het nog maar 5 minuutjes lopen.

Zet alvast in jouw agenda!

https://www.facebook.com/chantalvansundertkunst

Bankjescollectief; het grootste openluchttheater ter wereld

 

 

MS behandelen met vitamine D3 (volgens Andreas Moritz)

There are few effective treatments for the neurologic problem called Multiple Sclerosis. Sufferers tend to get progressively worse and often end up in wheelchairs, unable to even perform the simplest tasks by themselves. But a new study is showing that effective treatment is right outside the door – in the form of the inexpensive and even FREE – Vitamin D.

Multiple Sclerosis is a devastating disease with few treatment options except hope. It often strikes at a young age and leaves the afflicted people unable to care for themselves when they should be in the prime of their lives. It gets its name from the ‘sclerosed’ appearance that the fatty outer layer of the spinal cord, the myelin sheath, has when viewed on medical scans. These patches slow down, and even stop, electrical transmissions from the brain to the rest of the body and vice versa. Over time, strength and movement slow down and are lost entirely.

Treatments for multiple sclerosis haven’t worked very well, but drug manufacturers and researchers are always attempting to develop treatments to, if not cure the disease, at least give sufferers relief from their symptoms. Some drug treatments that have seemed to show promise are, as usual, being found to have serious consequences like brain infections from the drug Rituximab and an increase in cancer from a class of drugs called beta interferons!

(This is a selection from the book HEAL YOURSELF WITH SUNLIGHT by Andreas Moritz) http://www.ener-chi.com/books/heal-yourself-with-sunlight/

Bron: facebookgroep Andreas Moritz.

Hij stelt hier heel simpel dat je in de zon moet gaan zitten en zogenaamde “Zon therapie” moet volgen om te genezen. Vitamine D3 kun je echter ook supplementeren in hoge dosis en kan tal van chronische ziektes en klachten verhelpen/verminderen.

Amsterdam Noord is een beetje een teleurstellend stadsdeel

Verhuisleed:

Natuurlijk ligt geluk niet in een stadsdeel, maar in de eerste instantie bij jezelf. Daarnaast doet je omgeving je wat en reageer je op de mensen om jouw heen.

Vanochtend ben ik gaan zwemmen in het bad waar ik al jaren zwem en vol goede moed stapte ik op de fiets om er vanuit mijn nieuwe stadsdeel naartoe te fietsen. Ik ging met het pontje, trapte op mijn driewieler de Jordaan binnen en bij het zien van de straten en de bomen voelde ik mij ineens weer thuis. Het was als thuiskomen zoals  “een herkening in mijn cellen” om het zo te zeggen vind ik wat ver gezocht, maar ik voelde wel een gelukkige vibratie die me blij maakt. Het gevoel overviel mij.

Het leuke van de stad  zoals ik die ken en het mooie van het stadsdeel waar in ik graag kom, voelde ik. Bij het bad ging ik inchecken en tot mijn verbazing liep ik plots te huilen bij het zien van de kleedkamer hokjes. “Niets is meer hetzelfde”, huilde ik in het kleedhokje. Het overviel mij. “Ik ben in de rouw om een verlies van woonplaats” was de volgende gedachte van mij. Ik heb dit nog niet eerder meegemaakt. Maar elk afscheid hoort verwerkt te worden blijkbaar.

In het bad leek alles ineens niet meer hetzelfde. Dezelfde mensen, maar ik voel me anders. Na het zwemmen snel aankleden en toen ben ik een kopje thee gaan drinken bij mijn normale kroeg. Een rondje over de markt gelopen en de bui was ineens spoorloos verdwenen.  Hier hou ik van. Er wordt hier niet op mij gelet, ik kom er werkelijk al jaren zonder dat ik mij verplicht voel tot iets, en en dat waardeer ik zo erg aan de stad.

Ik wil iedereen wel vertellen die ik tegenkom dat ik verhuisd ben en dat het zo tegen valt, maar wat heb je eraan? Ze keken in mijn verdrietige ogen en dachten: wat heeft die gelukkige vrouw last van vandaag :-), het zei genoeg (lol).

Ik heb maar positieve energie opgedaan en als een ander mens ben ik teruggefietst naar het stadsdeel waar ik nu woon. Met een goed humeur het pontje genomen en daar weer vanaf fietsend zie ik de blikken alweer naar mij en mijn driewieler en hoe mensen me aankijken en ik kan er al wat beter tegen. Het is hier anders in de stad. De armoede is groter en de stress onder de mensen is zichtbaarder.  Er wonen hier ook meer vrijbuiters en duikelaars. Drukke arti mensen en  jonge ondernemers. Hierdoor bekijken ze mij ook anders.

Maar in de stad val ik  niet op en daar hou ik juist zo van. In de stad mag alles anders en voel ik me vrij om te zijn wie ik ben. Nog zo’n situatie: toen ik gisteren mijn fiets uit de stalling wilde halen, met dubbele achterwielen (ik fiets op een driewieler) kwam ik er gewoon niet uit. Voor achter en aan de zijkant was geen ruimte gelaten om mijn fiets uit te kunnen parkeren. Iedereen die achter mij geparkeerd had, heeft dat kunnen weten en ze hadden hun fiets elders kunnen parkeren.

En dat ziet iedereen die zijn fiets daar geparkeerd heeft, maar toch mij gewoon lekker klem zetten. Wat kan ik hieraan doen? Uiteindelijk moest ik een fiets aan zijn eigen stang ophangen aan het rek zodat ik mijn fiets uit kan parkeren. En dat met mijn polsen die ik niet zwaarder mag belasten dan 5 kilo. Moest ik de hele fiets weg manoeuvreren om eruit te komen. Misschien volgende keer maar een bordje plakken op mijn fiets met een tekst erop als: ” Graag de weg vrij houden, ik wil straks ook weer uit kunnen parkeren. ” Of zoiets.

Maar vanochtend op de fiets begon ik al na te denken waar ik in de toekomst naar toe kan fietsen om mijn fiets zo te parkeren dat ik daar geen last meer van heb en toch zelf  standig het pontje kan bereiken om naar CS te gaan en de teri te kunnen pakken.

Reiki voor dieren:

Zometeen ga ik een Reiki behandeling geven aan Monnie. Monnie is een kater in het asiel die niet met andere katten samen mag en in een kooi opgesloten zit. Volkomen onterecht als je het mij vraagt, maar hij deelt het asiel met 119 andere katten en daar zal hij door zijn tumor niet tegen kunnen. Hij heeft ook suikerziekte naast  een klein kankergezwel in het hoofd. Het is zo sneu. Hij zoekt een adoptiegezin.

Ik wil eigenlijk heel graag een hond nemen in plaats van een poes, want daar kan je lekker ermee op uit gaan. Maar ik ga kijken of ik Monnie onderdak kan bieden totdat er een betere oplossing voor hem is gekomen. Ik heb ook nog geen hond, en dat kan ook misschien nog even duren voordat ik de juiste match tegenkom.

Maar ik twijfel eraan of ik hem onderdak kan bieden  want vanuit mijn tuin kan hij zo weglopen onder de schutting door naar andere tuinen. Dat is dus niet erg beschermend en ik zou hem niet hier in een kooi willen houden. Hooguit is het het proberen waard om hem dan maar binnen te houden, maar dat vraagt weer een beetje teveel van mezelf om als maar met de deur naar de tuin dicht te gaan zitten.

En terwijl ik dit schrijf komt het buurtkatje dat ik de laatste tijd snoepjes geeft ineens weer bij mij langs. Het is een jong poesje en bijna mooi van lelijkheid. Nog nooit gekamd als je het mij vraagt. Lekker verfromfraaid met een lange vacht.  Hij krijgt sinds een tijdje snoepjes van me en vind het leuk om bij mij te komen spelen. Hij is erg bang, en haalt naar je uit als hij geaaid wordt. Zoals alle katten hier die verwaarloosd zijn. Ik gooi het rode speelgoed muisje naar hem toe en nu rent hij ermee weg in zijn bekje. Zo die is van hem.

Ik probeerde hem net te kammen, maar van een kam is hij ook al bang. Die heeft hij waarschijnlijk nog nooit gezien. Zo gaat het leven hier ook door en in er in mijn nieuwe omgeving omstandigheden waarvan ik ook begin te genieten. (Ik kan misschien beter een opvangshelter aan huis beginnen hier met zoveel verwaarloosde katten. Ze hoeven niet bij mij te wonen  maar ik kan af en toe wat  met ze spelen. Uiteindelijk weet ik niet van wie al die verwaarloosde katten zijn die hier rond lopen en voel ik mij ook niet geroepen om ze te vangen en ze uit te leveren aan het dierenasiel om te kijken of ze gechipt zijn. Dat is vaak toch niet zo, want dat kost weer geld en dat hebben ze in dit stadsdeel niet veel.

Ik wens iedereen een hele leuke dag toe en bedankt dat je langs bent gekomen om dit te lezen. Keep the faith. Het leven is te kort om ongelukkig te zijn, maar soms moet je telkens even het ongeluk voelen  als het er is. Gewoon omdat het is wat er is.

Copyright: Chantal van Sundert 2017

Uitgelicht uit de Raam expositie van Augustus

Helen  van vorige Levens 2

vorige levens 2

Dit schilderij gaat over de dood, transformatie,mijn verhaal van een vorig leven in India waar ik opzettelijk werd vermoord door een vergiftigde slang bestraft voor daad van overspel. Dit speelde rond 1200 na christus. Het is een dierbaar schilderij voor mij en ik vind het bijzonder hierbij de tekst met jullie te delen.

Rechts achter zie je de dood in monnikskappen weglopen. Links onder is mijn ziel en lijf al op aan aan het gaan in spirit. Mijn tweelingziel die ik ook in dit leven ken staat bij mij. De slang en een kraai staan rechts van mij. Mooie warme kleuren die aan India doen denken.

Trauma’s uit vorige levens bepalen hoe je in dit leven omgaat met bepaalde dingen. Het kan belangrijk zijn aan deze trauma’s uit vorige levens te werken zodat ze je niet meer in de weg staan in dit leven.
Het gaat erom dat iedereen dingen meemaakt om verder te komen in het leven om op deze manier lessen te leren.

In India heerstte er toen (en nu nog) een streng kasten systeem en je mocht niet zelf je geliefde uitzoeken. Dat maakte dat er overspel gepleegd moest worden als je met de persoon wilde zijn waarvan je hield en dat was niet toegestaan. Daarwas moed voor nodig en dit bracht veel risico met zich mee. Overspel kwam me duur te staan en ik werd vermoord door de gemeenschap.

Dat betekent dat je levens lang littekens hiervan meedraagt waaronder je schuldig kunnen voelen om voor de persoon te kiezen van wie je houd, niet goed verliefd kunt worden op personen die bereikbaar zijn etc. Evenals angst voor slangen, angst om je te binden. Begrip van voorgaande levens kan je heel erg helpen met helen van dit leven.

Zwakke plek in Aura:

De plek van de slangenbeet bijvoorbeeld (of een ander lichamelijk letsel uit vorige levens) kan energetisch lek in jouw aura blijven, die zorgt voor een onbeschermde plek in jouw aura die gemakkelijk toegang geeft tot ziekte. Hierdoor ben je eerder bevattelijk voor ziektes dan anderen. Deze plek in jouw aura kan gedicht worden wanneer je hiervan weet hebt, en jouw helpen te sterken in jouw herstelproces.

# reincarnatie # les geleerd # de dood is een overgaan naar een nieuw leven of zelfs een nieuw begin in dit leven.

Ik kan me afstemmen op jouw en een persoonlijk schilderij voor jouw schilderen.

Copyrights: Chantal van Sundert 2017